ΠΑΧΥ ΕΝΤΕΡΟ / ΟΡΘΟΣΙΓΜΟΪΔΕΣ

Το παχύ έντερο και το ορθό είναι το τελευταίο τμήμα του γαστρεντερικού σωλήνα. Είναι το τμήμα του εντέρου που αφού έχει ολοκληρωθεί η πέψη, απορροφάται το μεγαλύτερο μέρος του νερού και σχηματίζονται και αποθηκεύονται τα κόπρανα. Για το λόγω αυτό ο καρκίνος του παχέος εντέρου και του ορθού είναι ο πιο συχνός καρκίνος του πεπτικού συστήματος.

Είναι γνωστό πως οι περισσότεροι καρκίνοι του παχέος εντέρου αρχίζουν ως πολύποδες. Με τον καιρό, ορισμένοι τύποι πολυπόδων – όπως ένα αδένωμα ή αδενωματώδης πολύποδας – μπορούν να μετατραπούν σε καρκίνο. Η ανίχνευση και η αφαίρεση ενός προκαρκινικού πολύποδα γίνεται με την κολονοσκόπηση μια εξέταση που πραγματοποιεί ένας έμπειρος γαστρεντερολόγος, και μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη του καρκίνου του παχέος εντέρου.

Επιπλέον, όταν εντοπιστεί νωρίς, ο καρκίνος του παχέος εντέρου μπορεί να θεραπευτεί πλήρως. Οι περισσότεροι καρκίνοι του παχέος εντέρου εμφανίζονται σε άτομα ηλικίας 50 ετών και άνω, αλλά οι νέοι μπορούν επίσης να αναπτύξουν την ασθένεια. Ο καρκίνος του παχέος εντέρου επηρεάζει τόσο τους άνδρες όσο και τις γυναίκες και τους ανθρώπους όλων των εθνοτήτων. Περίπου το 70% των καρκίνων του παχέος εντέρου αναπτύσσεται σε άτομα που δεν έχουν οικογενειακό ιστορικό της πάθησης.

Τα άτομα που διατρέχουν τον μέσο κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου – δηλαδή δεν έχουν παράγοντες κινδύνου – πρέπει να αρχίσουν τη πρόληψη τους με κολονοσκόπηση στην ηλικία των 50 ετών, η οποία επαναλαμβάνεται, εφόσον είναι αρνητική, κάθε δέκα χρόνια.

Τα άτομα με οικογενειακό ιστορικό προχωρημένων πολυπόδων, που ονομάζονται αδενώματα ή καρκίνο του παχέος εντέρου, λαμβάνουν αρχική εξέταση κολονοσκόπησης 10 έτη πριν από την ηλικία που διαγνώστηκε ο νεαρότερος πάσχων συγγενής ή την ηλικία των 40 ετών, όποιο από τα δύο είναι νωρίτερα.

Διάγνωση

Σε πολλές περιπτώσεις, οι πολύποδες του παχέος εντέρου και οι πρώιμοι καρκίνοι μπορεί να μην προκαλέσουν συμπτώματα. Όταν εμφανίζονται σημεία και συμπτώματα καρκίνου του παχέος εντέρου, μπορεί να περιλαμβάνουν αιμορραγία του ορθού ή αίμα στα κόπρανα, αλλαγή στις συνήθειες του εντέρου, όπως η διάρροια ή η δυσκοιλιότητα, ή στενά / λεπτά κόπρανα. Ανεξήγητη κόπωση, αναιμία ή απότομη απώλεια βάρους πιθανώς να είναι συμπτώματα καρκίνου του παχέος εντέρου ή άλλης γαστρεντερικής κατάστασης, εγείρουν όμως υποψία για μάζες στο παχύ έντερο, και χρήζουν διερεύνησης. Εάν εμφανίσετε οποιοδήποτε από αυτά τα συμπτώματα, ανεξάρτητα από την ηλικία σας, επισκεφτείτε το γιατρό σας αμέσως για αξιολόγηση και διάγνωση.

Κατά τη διάρκεια της κολονοσκόπησης, οι γιατροί μπορούν να αφαιρέσουν τυχόν πολύποδες και να προβούν σε βιοψία τυχόν ύποπτων ιστών. Οι πολύποδες και άλλοι ιστοί αποστέλλονται στη συνέχεια σε παθολογοανατόμο για εξέταση υπό μικροσκόπιο, οποίος θα διαγνώσει εάν ο πολύποδας ή ο ιστός είναι καλοήθης, καρκινικός ή άλλος τύπος πάθησης.

Αξονική τομογραφία

Η αξονική τομογραφία είναι μια εξέταση κατά την οποία λαμβάνονται τρισδιάστατες εικόνες του σώματος χρησιμοποιώντας ακτινογραφίες και έναν υπολογιστή. Αυτή η εξέταση μας δίνει τη δυνατότητα να δούμε το σύνολο του παχέος εντέρου, το ορθό, άλλες περιοχές της κοιλίας και της λεκάνης αλλά και το θώρακα. Για ασθενείς που έχουν διαγνωστεί με καρκίνο του παχέος εντέρου, μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί η αξονική τομογραφία για να διαπιστωθεί αν ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί ή αν έχει ανταποκριθεί στη θεραπεία.

Χειρουργικές επεμβάσεις

Ο τύπος της χειρουργικής επέμβασης εξαρτάται από την θέση του καρκίνου στο εσωτερικό του παχέος εντέρου ή του ορθού, πόσο μακριά έχει εξαπλωθεί ή πόσο προχωρημένη είναι η νόσος. Για τον καρκίνο που έχει εξαπλωθεί πέρα ​​από τον πολύποδα και στο τοίχωμα του παχέος εντέρου, εκτελείται μερική κολεκτομή, στην οποία αφαιρείται το καρκινικό τμήμα του παχέος εντέρου μαζί με ένα μικρό τμήμα υγιή ιστού.  Αφού αφαιρεθεί το τμήμα του παχέος εντέρου, επανασυνδέονται τα υγιή τμήματα του εντέρου για να αποκαταστήσουν την πεπτική λειτουργία.

Κολοστομία

Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι ασθενείς που υπόκεινται σε  κολεκτομή χρειάζονται κολοστομία, μια διαδικασία στην οποία οι γιατροί δημιουργούν ένα άνοιγμα στο πρόσθιο τμήμα της κοιλιάς, που ονομάζεται στομία. Η στομία συνδέεται με το τέλος του παχέος εντέρου και επιτρέπει τα κόπρανα να εξέλθουν από το σώμα. Μετά από μια κολοστομία, οι άνθρωποι φορούν μια ειδική σακούλα για τη συλλογή των σωματικών αποβλήτων, τα οποία πρέπει να αλλάζονται καθημερινά ή κάθε λίγες ημέρες.

Η κολοστομία είναι συνήθως προσωρινή, όταν η αναστόμωση (επανασύνδεση) του παχέος έντερου χρειάζεται να προστατευθεί μετά από μερική κολεκτομή. Αφού το έντερο και η αναστόμωση επουλωθεί πλήρως (συνήθως μετά από 2-4 μήνες), τα υγιή άκρα του παχέος εντέρου επανασυνδέονται με μια μικρή επέμβαση.

Ελάχιστα επεμβατική ή Λαπαροσκοπική Χειρουργική

Οι περισσότεροι όγκοι του παχέως εντέρου και του ορθού αφαιρούνται με ελάχιστα επεμβατικές προσεγγίσεις, οι οποίες δεν απαιτούν την μεγάλη κοιλιακή τομή ανοιχτών επεμβάσεων, και προσφέρουν ταχύτερη και ευκολότερη ανάρρωση.

Η λαπαροσκοπική χειρουργική περιλαμβάνει 3 με 4 μικρές (5-12mm) τομές στην κοιλιακή χώρα. Μέσω μιας τομής ο καθηγητής τοποθετεί ένα λαπαροσκόπιο, ένα φωτισμένο σωλήνα με μια μικροσκοπική κάμερα που δημιουργεί δισδιάστατες εικόνες των κοιλιακών οργάνων. Στη συνέχεια τοποθετούνται μικρά χειρουργικά εργαλεία στις υπόλοιπες τομές για να εκτελεσθεί η επέμβαση. Η λαπαροσκοπική χειρουργική επέμβαση μπορεί να μειώσει το χρόνο αποκατάστασης για αρκετές ημέρες, σε σύγκριση με αρκετές εβδομάδες για ανοικτή χειρουργική επέμβαση

Ανοικτή χειρουργική

Η ανοικτή χειρουργική επέμβαση, η οποία απαιτεί μεγάλη κοιλιακή τομή (15-20cm) , μπορεί να είναι απαραίτητη, ανάλογα με τη θέση του όγκου και το μέγεθός του. Ασθενείς με ιστορικό από προηγούμενες κοιλιακές χειρουργικές επεμβάσεις μπορεί επίσης να χρειαστούν ανοικτή επέμβαση.

Επιστροφή στις Χειρουργικές Θεραπείες